از نیمه های شب...
وقتی که تیک تاک ساعت عمق تنهاییات را به رخ میکشد
آغاز میشود
توی دستانم بد جوری سیگار جای دستانت را گرفته...
او دود میکند ومن لعنت میفرستم..
به تو و یاد کثیفت...
به خاطره هایی که تازه فهمیدم بازی بودند...
به رفتنت که من را دیوانه کرده...
به عشقی که هیچوقت معنای آن را نفهمیدی
وبه آینده ای که در ذهنم تو فقط بودی
آدمای دلتنگ...
وقتایی که خیلی بهشون خوش میگذره و میخندن..
یهو سرشون رو بر میگردونن اونوری..
یکم ثابت میشینن...
یواش یواش چشماشون پر از اشک میشه.
من از مردن نمیترسم.هراس از زندگی دارم
که هر روزش مثه دیروز.از این تکرار بیزارم
من از مردن نمیترسم.که هر چی باشه یکباره
هراس از زندگی دارم.که دردش پر از تکراره
کمی هوای بارانی
کمی حس شاعرانه
کمی فضای عارفانه
دلم یک وجب تنهایی می خواهد
یک آسمان آبی می خواهد
دلم پرواز می خواهد
کمی اوج می خواهد دلم
کمی...
نه کمی بیشتر آرامش میخواهد
دلم تنها چیزی که نمی خواهد صبر است و سکوت
با هیچ چیز تمام نمیشود...
